ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ

  Επιτραπέζια Αντισφαίριση – ‘ Πιγκ-Πογκ ‘

tumblr_mcaxybavv61qbl0k8o1_1280

Η ακριβής προέλευση της Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης είναι άγνωστη. Εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890 στην Αγγλία ως παιχνίδι της αριστοκρατίας και σιγά-σιγά εξαπλώθηκε και στα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Η ονομασία ‘Πιγκ-Πογκ’ προήλθε από τον ήχο που κάνει το μπαλάκι όταν κτυπά επάνω στο τραπέζι, και χρησιμοποιήθηκε ως εμπορική ονομασία από την εταιρία J. Jaques & Son Ltd.

Στη δεκαετία του 1920 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι σύλλογοι και το άθλημα άρχισε να γίνεται γνωστό σε όλον τον κόσμο. Η Διεθνής Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ITTF) ιδρύθηκε το 1926 κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όπου ο Ούγγρος Ρόλαντ Γιακόμπι και η συμπατριώτισσά του Μαρία Μεντβάνσκι, επικράτησαν τόσο στο ατομικό όσο και στο διπλό. Το 1936, στο συνέδριο της Πράγας, αποφασίσθηκε να καθιερωθεί ως ονομασία του αθλήματος η Επιτραπέζια Αντισφαίριση (Table Tennis).
Οι Ιάπωνες επικράτησαν στον παγκόσμιο χώρο στη δεκαετία του 1950, ενώ εισήγαγαν και ένα νέο τρόπο κρατήματος της ρακέτας, ο οποίος αργότερα τροποποιήθηκε από τους Κινέζους, που εξελίχθηκαν σε απόλυτους κυρίαρχους μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Από τα τέλη της δ_90460697_jikezhang_edit_gettyεκαετίας του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 εμφανίστηκε στο προσκήνιο η ανδρική ομάδα της Σουηδίας, η οποία επικράτησε της Κίνας σε τρία συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1989, 1991, 1993). Εντούτοις, από το 1995 έως σήμερα η Κίνα κυριαρχεί στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα με εξαίρεση μόνο τη διοργάνωση του 2000 όπου οι Σουηδοί πήραν έναν ακόμα τίτλο. Η Κίνα έχει παντοδυναμία και στις γυναίκες τις τελευταίες δεκαετίες με μία μόνο.παρένθεση όταν έχασε τα πρωτεία από τη Σιγκαπούρη στο προπερασμένο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ομαδικού, το 2010.
Τα τελευταία χρόνια, η Επιτραπέζια Αντισφαίριση έχει σημειώσει μεγάλα βήματα προόδου. Οι τροποποιήσεις των κανονισμών κατέστησαν το άθλημα ελκυστικότερο και πιο δημοφιλές, ενώ η τεχνολογική ανάπτυξη έχει συνεισφέρει στην αύξηση της θεαματικότητας. Επίσης, με την ένταξη του αθλήματος στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από το 1988 στη Σεούλ, η Επιτραπέζια Αντισφαίριση άρχισε να αποκτά μαζικό χαρακτήρα.
Σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα σε συμμετοχή αθλήματα στον κόσμο, καθώς η Διεθνής Ομοσπονδία (ΙΤΤF) αριθμεί περισσότερες από 200 Εθνικές Ομοσπονδίες – μέλη. Από αγωνιστικής πλευράς, είναι σαφές ότι έχει αλλάξει τελείως το στυλ του παιχνιδιού. Η μοντέρνα Επιτραπέζια Αντισφαίριση βασίζεται πλέον στην ταχύτητα και τη δύναμη, ενώ τα καινούρια κτυπήματα απαιτούν άρτια τεχνική κατάρτιση.
Η Επιτραπέζια Αντισφαίριση άρχισε να καλλιεργείται στην Ελλάδα επισήμως την περίοδο του Μεσοπολέμου, δηλαδή στη δεκαετία του 1930, με ευθύνη του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Το πρώτο επίσημο Πρωτάθλημα διεξήχθη το 1940 με ευθύνη του ΣΕΓΑΣ και νικητής ήταν ο Νίκος Μαντζάρογλου στο απλό, αλλά και το διπλό, με συμπαίκτη τον Παύλο Ιωαννίδη.
Από το 1926 έως το 1943 διεξάγονταν ανεπίσημα Πανελλήνια Πρωταθλήματα και φιλικά τουρνουά, στα οποία πρωταγωνιστούσε ο Μαντζάρογλου, ο οποίος το 1931 κατέλαβε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, αγωνιζόμενος με τη σημαία της Γερμανίας επειδή η Ελλάδα δεν ήταν ακόμη μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας. Στις 20 Μαρτίου 1949 η Ελληνική Φίλαθλος Ομοσπονδία Αντισφαίρισης αποφάσισε να ιδρύσει τμήμα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης και στις 23 Νοεμβρίου του 1956 εγκρίθηκε το πρώτο καταστατικό της ανεξάρτητης πλέον Ελληνικής Φιλάθλου Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης.
Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες αθλητές έχουν σημειώσει σημαντικές επιδόσεις με τον Καλλίνικο Κρεάνγκα να είναι ο μεγάλος πρωταθλητής. Στο βιογραφικό του μεταξύ άλλων υπάρχουν: Χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα του απλού στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003. Αργυρό μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2002. Χάλκινο μετάλλιο στο απλό και ασημένιο στο διπλό ανδρών, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2005. Χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό ΤΟΠ-12 τον Φεβρουάριο του 2011 και αργυρό τον Φεβρουάριο του 2007.Αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2003 και του 2004. Αργυρό μετάλλιο στον τελικό των τουρνουά Προ Τουρ του 2002, επίσης στο απλό. Χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 92 στο διπλό μικτό και χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 94 στο διπλό ανδρών. Πρώτος Μεσογειονίκης το 93. Έκτη θέση με την εθνική ομάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 97.